Wydawca treści Wydawca treści

Hodowla lasu

Gospodarkę leśną prowadzimy na ogólnej powierzchni  18 tys ha.

Dominującymi typami siedliskowymi są:

· bory świeże, bory mieszane świeże- 80 %

· lasy mieszane świeże -19 % 

·  olsowe 1 % powierzchni.

Najliczniej występującym gatunkiem lasotwórczym jest sosna, która zajmuje  ponad 80 % gruntów zalesionych.Udział gruntów porolnych w pierwszym pokoleniu  wynosi 49 %. Średniorocznie nadleśnictwo odnawia ponad 170 ha  ogółem. Głównym celem hodowli lasu jest zachowanie trwałości lasów i ich wzbogacanie poprzez dążenie do osiągnięcia zgodności biocenozy leśnej z warunkami siedliskowymi, zapewnienie produkcji drewna i innych użytków na zasadach reprodukcji rozszerzonej oraz kształtowanie pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Mając to na względzie I Komisja Techniczno-Gospodarcza określiła w bieżącym planie urządzania lasu  perspektywiczne cele planowania hodowlanego w formie gospodarczych typów drzewostanów dla poszczególnych siedlisk oraz w formie wieków rębności dla poszczególnych gatunków panujących. Zagadnienia te były brane pod uwagę przy określaniu w trakcie taksacji wskazań gospodarczych jako celów hodowlanych krótkookresowych, doraźnych. Tak określone wskazania posłużyły do opracowania wykazu zadań z zakresu hodowli lasu. W bieżącym 10-leciu przewiduje się 1059,95 ha odnowień i zalesień otwartych. Realizując powyższe zadania pamiętamy o wykorzystywaniu istniejących grup i kęp, nadających się do dalszej hodowli. Odnowienia pod osłoną drzewostanów, związane z rębnią częściową i gniazdową zaplanowano na powierzchni 884,17 ha. W drzewostanach użytkowanych rębnią II i III b w miarę możliwości dążymy do uzyskania odnowienia naturalnego. Tam gdzie nie powstanie młode pokolenie z obsiewu naturalnego wykonujemy podsadzenia lub podsiew.

Podsadzenia produkcyjne (wprowadzanie II piętra) zaprojektowano na powierzchni 129,86 ha, głównie w drzewostanach II b i III a kl. wieku, o składzie odbiegającym od pożądanego.

Poprawki i uzupełnienia przewidywane są w wysokości 425,19 ha, w tym poprawki na gruntach projektowanych do odnowienia i zalesienia (20%) – 415,72 ha.

Wprowadzania podszytów - nie projektowano.

Pielęgnowaniem gleby planuje się objąć powierzchnię 2157,76 ha. Jest to powierzchnia manipulacyjna, nieobejmująca wielokrotności zabiegów.

Pielęgnowanie upraw, czyli czyszczenia wczesne projektuje się wykonać na powierzchni 2362,66 ha, w tym w uprawach zainwentaryzowanych – 841,80 ha.

Czyszczenia późne – bez pozyskania grubizny (CP) zaplanowano na powierzchni 1013,23 ha, a czyszczenia późne z pozyskaniem grubizny (CP-P) na powierzchni 570,06 ha. Czyszczenia późne z pozyskaniem grubizny ujęte są także w wykazie cięć użytków przedrębnych.

Zabiegi agrotechniczne planowane są na powierzchni 1054,19 ha.

Wykonując prace hodowlane zwracamy uwagę, ażeby na granicy pole - las, woda – las oraz wzdłuż szlaków komunikacyjnych wprowadzane były gatunki liściaste, tak w formie podsadzeń i podszytów, jak i - zwłaszcza na uboższych siedliskach - przy odnawianiu zrębów. Pozwoli to we właściwy sposób kształtować strefę ekotonową, a ponadto wpłynie korzystnie na zabezpieczenie przeciwpożarowe obszarów leśnych.

Odporność drzewostanów podnosimy w praktyce m.in. poprzez:

·         przebudowy monokultur sosnowych,

·         zwiększanie bioróżnorodności,

·         popieranie istniejących odnowień naturalnych,

·         inicjowanie odnowień naturalnych sosny, buka, dębu i świerka,

·         szereg metod ochronnych przyjaznych środowisku,

·         zatrzymywanie wody w lesie poprzez sieć zbiorników retencyjnych,

·         ochronę cennych siedlisk przyrodniczych,

·         szeroką edukację, szczególnie młodszych pokoleń.

B.Urbanowicz

    

 

 

 

 

 


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Ochrona starolasów – nasza odpowiedzialność za przyszłość lasów

Ochrona starolasów – nasza odpowiedzialność za przyszłość lasów

Lasy Państwowe podejmują kolejne kroki w kierunku ochrony najcenniejszych przyrodniczo terenów leśnych. W centrum naszych działań znajdują się dziś starolasy – obszary o wyjątkowej wartości ekologicznej i przyrodniczej, które stanowią kluczowe siedliska dla wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt.

Trwają intensywne prace nad procesem wyznaczania lasów pod szczególną ochroną. Wczoraj w Dyrekcji Generalnej odbyło się spotkanie kierownictwa Lasów Państwowych i  zastępców dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych ds. zrównoważonej gospodarki leśnej w sprawie propozycji LP dotyczących wzmocnienia ochrony leśnych zasobów przyrodniczych i wyznaczenia starolasów.

Jesteśmy świadomi potrzeby wyznaczenia starolasów, braliśmy udział w tworzeniu europejskich wytycznych definiujących starolasy i lasy pierwotne. W tej chwili takie lasy są identyfikowane w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Ta forma będzie funkcjonowała w Europie na równi z rezerwatami przyrody.

- Nasze działania są wieloetapowe i prace trwają na wszystkich szczeblach organizacji; od wytypowania i preselekcji lasów spełniających kryteria poprzez weryfikację terenową. Precyzowanie wyznaczonych terenów to żmudny proces terenowy – komentuje Jerzy Fijas, z-ca dyrektora ds. zrównoważonej gospodarki leśnej.

W ramach naszej strategii planujemy ograniczyć lub całkowicie wyeliminować pozyskiwanie drewna na 17% zarządzanej przez nas powierzchni leśnej, co obejmuje ponad 1,2 mln hektarów. Szczególną uwagę poświęcamy właśnie dziś starolasom, które wymagają dodatkowej ochrony, aby zachować ich unikalny charakter i kluczową rolę w ekosystemie.

Dlaczego starolasy są tak ważne?

Dojrzałe, stabilne i zgodne z siedliskiem  drzewostany są kluczowe dla zachowania różnorodności biologicznej, regulacji klimatu oraz zapewnienia siedlisk dla licznych gatunków roślin, zwierząt i grzybów. Dlatego szczegółowo weryfikujemy w terenie wszystkie wskazane obszary, aby zapewnić ich optymalną ochronę.

Zachęcamy do śledzenia naszych działań i dzielenia się opiniami.

W dobie zmian klimatu ochrona starolasów to wspólna odpowiedzialność za przyszłość lasów Europy.