News
Ochrona starolasów – nasza odpowiedzialność za przyszłość lasów
Ochrona starolasów – nasza odpowiedzialność za przyszłość lasów
Lasy Państwowe podejmują kolejne kroki w kierunku ochrony najcenniejszych przyrodniczo terenów leśnych. W centrum naszych działań znajdują się dziś starolasy – obszary o wyjątkowej wartości ekologicznej i przyrodniczej, które stanowią kluczowe siedliska dla wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt.
Trwają intensywne prace nad procesem wyznaczania lasów pod szczególną ochroną. Wczoraj w Dyrekcji Generalnej odbyło się spotkanie kierownictwa Lasów Państwowych i zastępców dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych ds. zrównoważonej gospodarki leśnej w sprawie propozycji LP dotyczących wzmocnienia ochrony leśnych zasobów przyrodniczych i wyznaczenia starolasów.
Jesteśmy świadomi potrzeby wyznaczenia starolasów, braliśmy udział w tworzeniu europejskich wytycznych definiujących starolasy i lasy pierwotne. W tej chwili takie lasy są identyfikowane w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Ta forma będzie funkcjonowała w Europie na równi z rezerwatami przyrody.
- Nasze działania są wieloetapowe i prace trwają na wszystkich szczeblach organizacji; od wytypowania i preselekcji lasów spełniających kryteria poprzez weryfikację terenową. Precyzowanie wyznaczonych terenów to żmudny proces terenowy – komentuje Jerzy Fijas, z-ca dyrektora ds. zrównoważonej gospodarki leśnej.
W ramach naszej strategii planujemy ograniczyć lub całkowicie wyeliminować pozyskiwanie drewna na 17% zarządzanej przez nas powierzchni leśnej, co obejmuje ponad 1,2 mln hektarów. Szczególną uwagę poświęcamy właśnie dziś starolasom, które wymagają dodatkowej ochrony, aby zachować ich unikalny charakter i kluczową rolę w ekosystemie.
Dlaczego starolasy są tak ważne?
Dojrzałe, stabilne i zgodne z siedliskiem drzewostany są kluczowe dla zachowania różnorodności biologicznej, regulacji klimatu oraz zapewnienia siedlisk dla licznych gatunków roślin, zwierząt i grzybów. Dlatego szczegółowo weryfikujemy w terenie wszystkie wskazane obszary, aby zapewnić ich optymalną ochronę.
Zachęcamy do śledzenia naszych działań i dzielenia się opiniami.
W dobie zmian klimatu ochrona starolasów to wspólna odpowiedzialność za przyszłość lasów Europy.
Asset Publisher
LAS NIE OBRONI SIĘ SAM, DLATEGO POMÓŻ GO CHRONIĆ
LAS NIE OBRONI SIĘ SAM, DLATEGO POMÓŻ GO CHRONIĆ
SZANOWNI PAŃSTWO!!!!
LAS NIE OBRONI SIĘ SAM, DLATEGO POMÓŻ GO CHRONIĆ
Wraz z nadejściem wiosny rozpoczyna się sezon na wypalanie traw. Na łąkach, nieużytkach, w przydrożnych rowach i na miedzach pojawiają się niszczące płomienie wzniecane ręką bezmyślnych, często nieświadomych skutków swoich działań, podpalaczy. Tymczasem efekty ich nierozważnego postępowania są naprawdę tragiczne dla przyrody i człowieka:
1. Niekontrolowany ogień często rozprzestrzenia się powodując pożar lasu,
zabudowań gospodarskich oraz stanowi poważne zagrożenie dla życia ludzkiego.
2. Dla przyrody wypalanie to katastrofa ekologiczna. Giną cenne, chronione gatunki
roślin, trawy, zioła, pozostają jedynie silne chwasty.
3. Zniszczeniu ulega warstwa próchnicy, a wraz z nią przebogaty świat
mikroorganizmów, warunkujących życie roślin.
4. Na zboczach i pochyłościach gruntów wypalanie powoduje erozję gleb.
5. W wyniku wypalania powstają pożary torfowisk- bardzo niebezpieczne i trudne
do ugaszenia.
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz.U. nr 92, poz.880 ) określa:
Art. 124. Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów.
Art. 131. Kto: (….) wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny.
Nie ma żadnych racjonalnych powodów by wypalać trawy. Zabrania tego Ustawa o ochronie przyrody z dnia 16.04.2004r. Dlatego zwracamy się z apelem propagowania walki o naturalne piękno naszej przyrody.
Z życzeniami zielonej , radosnej i szczęśliwej wiosny.